
اُه اُه
چه پدری از ما دربیاورند در ساعت هشت و هشت دقیقه و هشت ثانیه روز هشت ِ هشت ِ هشتاد و هشت با این SMS و پستهای وبلاگیشان که «هیچ میدونستی اینجوریه و فلانجوره و هر سه هزار سال یک بار این اتفاق میافته و بنابراین هر آرزویی کنی برآورده میشه و اینو برای چهل و سه نفر که دوسشون داری بفرست!»
وای که عجب نکته بکری کشف کردهاند این ملت ِ علافِ سرگرم به همین چرندیات ِ چیپ.
From letters wIll never be REad: 01
چهارشنبه سوری،
از روی دل من بپر.
kisS tAsTE
نه اینکه هوس باز باشم یا هرزه،
نه.
به آدم روبرویم برمیگردد. حتی به زیبایی و ظاهر و دلربایی هم ربطی ندارد.
بعضی ها را که میبینم، دیگر حواسم به حرفهایشان نیست. فقط دلم میخواهد بفهمم بوسهشان چه طعمی دارد.