به نظر من وبلاگی که نشود از کلمات رکیک استفاده کرد، باید درش را تخته کرد.
دیگر توی وبلاگ هم از زن و سکس و فحش‌های کاف دار و آفتابۀ دولت و دیوث‌های سیاسی و خفقان و حقوق ابتدایی شهروندی و زندگی واقعی و تفریح و اینها قرار باشد حرف نزد، همان بهتر که سه خط شعر بنویسم و عکس یک چراگاه بگذارم و کامنتِ وای چه با احساسی عزیزم، چه انتخاب قشنگی داری گلم و میای لینک‌هایمان را در هم فرو کنیم، دریافت کنم!

شاید هم باید دسته سوم بود؛
یک روانی که از عقده های سرکوب شده و مهملات مغز کوچکش، چرند محض تراوش می‌کند.